Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.

– Исроф Аллоҳ таолонинг ғазабини жалб қилади.

– Исроф иймоннинг мукаммаллигига хилофдир.

– Исроф бузғунчиликда шайтонга ўхшашдир.

– Исроф молу мулкни зое қилиб, фақирликка юз тутишдир.

– Исроф фойдасиз зое бўлган нарсага ҳасрат ва надоматдир.

– Исроф жамиятга бебошвоқлик, жиддийликдан ва жудду жаҳддан узоқлик келтиради.

– Исроф жамиятни бошқаларга боқиманда бўлишга ва ўз вазифасини бажаришдан ожиз қолишга олиб келади.

– Исроф шайтонга итоат ва Раҳмонга маъсиятдир.

– Исроф жаннатдан узоқлаштириб, дўзахга яқинлаштиради.

– Исрофчи шайтоннинг биродаридир.

– Исроф жоҳилиятга ва унинг қабиҳ одатларига қайтишдир.

– Исроф жирканч фахрланишдир.

– Исроф мол-мулкка талафот етказиш ва уни зое қилишдир.

– Исроф ўз эгасини камбағалликка олиб боради.

– Исроф ўз эгасини халқ олдида хор қилади.

– Исрофчи ҳиқду ҳасадга гирифтор бўлади.

– Исроф ҳавойи нафсга эргашишдир.

– Исроф ҳақдан узоқлашишдир.

Шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф  (Исроф китобидан)